Dit weekend bond De Tijd de kat aan de bel over de wanpraktijken bij deurwaarders. De zakenkrant linkte dit aan de introductie van het éénzijdig betalingsbevel dat inderdaad elke rechterlijke toetsing mist. Daardoor ontstaat het gevaar op een dure procedureslag in het financiële voordeel van de gerechtsdeurwaarder.

Dankzij het éénzijdig betalingsbevel kunnen onbetwiste facturen zonder tussenkomst van de rechtbank geïnd worden, wat past in de missie van Minister Koen Geens om justitie grondig te hervormen. De vereenvoudiging en digitalisering van de procedures maakt ze goedkoper, luidt het bij de Minister.

Maar is dit wel zo? Er woedt een valse discussie, want een dagvaarding of een éénzijdig betalingsbevel: de uitvoeringskosten blijven in beide procedures identiek.

Een korte opfrissing van ons rechtssysteem: bij elke stap in een gerechtelijke procedure moet een gerechtsdeurwaarder een document afleveren, de zogenaamde betekening van de akte. Het omzetmodel van een gerechtsdeurwaarder bestaat dus uit het betekenen van zoveel mogelijk aktes. Hoe meer betekeningen, hoe meer omzet de deurwaarder genereert. De deurwaarder heeft er maw alle baat bij dat de vordering niet door de debiteur wordt betaald en dat het initiële betalingsbevel alsnog eindigt met een beslag. Bovendien laat de procedure IOS( inning onbetwiste schuld)  de debiteur de mogelijkheid te allen tijde de vordering alsnog te betwisten, waarna de IOS procedure een einde neemt en de schuldeiser alsnog een klassieke agvaarding dient te laten betekenen met dubbele kosten tot gevolg.

De schuldenaar betaalt dit hele feest en vaak heeft de eisende partij geen idee van deze negatieve kostenspiraal. Door de oplopende kosten krijgt de debiteur het moeilijker om te betalen, en heeft de schuldeiser minder kans op een succesvolle invordering. Finaal wordt de schuldeiser aldus geconfronteerd met een vordering die oninvorderbaar is geworden met alle deurwaarderkosten vandien.

Het doel van de IOS wordt hiermee helemaal onderuit gehaald. Terwijl Geens eenvoud, efficiëntie en kostenbesparing voor ogen had, kan de IOS munitie zijn voor een nog duurdere procedureslag dan de klassieke dagvaardingsprocedure. Zoals De Tijd vermeldde, kan een vordering van € 150,00 algauw oplopen tot € 3.500,00.

Het kan niet de bedoeling zijn om mensen met financiële problemen nog dieper de put in te duwen. Die kans bestaat met een IOS zonder rechterlijke toetsing. En dit terwijl we net meer aandacht moeten hebben om debiteuren te helpen bij hun schuldafbouw. Mensen hebben nood aan schuldbegeleiding en niet aan schuldbedreiging.

Het is dus een valse discussie of het eenzijdig betalingsbevel of een dagvaarding beter zou zijn.

Paul Cools
Advocaat

 

Deze bijdrage werd eerder gepubliceerd door Paul Cools op LinkedIn.
https://www.linkedin.com/pulse/discussie-de-tijd-over-betalingsbevel-eigenlijk-een-valse-paul-cools